Czasem podróż zaczyna się od kawałka gliny w dłoni.

Na dzisiejszych zajęciach w ramach Podróży arteterapeutycznych jedno z dzieci powiedziało:

„Mój potwór zjadł dziś całą moją złość. Została tylko mała iskierka.”

I właśnie o to chodzi w podróżach arteterapeutycznych.

Nie jedziemy daleko.

Nie potrzebujemy biletów.

Wyruszamy do środka.

Do miejsc, gdzie:

– złość może zostać ulepiona,

– lęk może mieć kształt i imię,

– napięcie może zostać wyciśnięte w glinie,

– a dziecko może poczuć: „mam wpływ”.

 

W pracowni dzieją się małe-wielkie wyprawy.

Ręce pracują. Ciało się reguluje.

Powstają potwory, wyspy, bezpieczne kryjówki i kamienie mocy.

Dla dzieci to nie jest tylko zabawa.

To mapa do:

– samoregulacji

– budowania poczucia sprawczości

– oswajania emocji

– bycia widzianym bez oceniania.

 

Arteterapia to podróż, w której nie trzeba mówić wszystkiego słowami.

Czasem wystarczy ślad palca w glinie.